சுதந்திரம்

புதிதாய் பிறந்துவிடு
       தோல்வி உன்னை
அரவணைக்கையில் - இல்லையெனில்
       உலகம் உன்னை - அங்கேயே
புதைத்ததுவிடும்...!

அவநம்பிக்கையில்
     வாழுகின்ற
பயணத்தை விட
     நம்பிக்கையில் நடக்கின்ற
கனவுகள்
     கலங்கமற்றது...!

ஏற்றுக் கொள்பவை
      உறவாகட்டும்
எதிர்க்க நினைப்பவை
      உடல் பிரியட்டும்
இப்பயணத்தின்
     சுமை குறைத்திட...!

சுடுமணலில்
      நடக்க சொல்லும்
சுற்றத்தை விட
     சுதந்திரத்தின் உறவுகள்
சுகமானது...!

இருப்பவை

வண்ணங்களின் இருப்பதில்லை
       இவ்-வாழ்வு - அது
வளமான மனதினில்
       வளர்ந்து நிற்பது...!

நிரப்பி விட்ட
      பொருட்களில் இருப்பதில்லை
இச்-சந்தோசம் - அது
      நிரைவான மனதினில்
புகுந்து கொண்டது...!

போட்டியிட்ட
      பாதையில் இருப்பதில்லை
இந்-நிம்மதி - அது
      போற்றுகின்ற உறவினில்
உறைந்திருப்பது...!

அடுக்கிவைத்த
      எதிர்பார்ப்பினில் இருப்பதில்லை
இவ்-அன்பு - அது
      ஆதரிக்கின்ற
அணுக்களின்
       ஆரம்பப்புள்ளி...!

வறையரையில்லா

மூன்று நாள்
     பெய்திருந்த மழையில்
முல்லை நிலத்தின்
     வனப்பு...!

மழை வெயில்
      சேர்கின்ற வேளையில்
உடல் சிலிர்க்கும்
      வெண் புறாக்கள்...!

உள்ளிருந்து உதித்து
      வெண்மேகத் தோணியில்
வலம் வருகின்ற
      வெண்ணிலவு...!

மூவாயிரம் ஆண்டுகள்
      உயிர் வாழுகின்ற - என்
தாய் மொழியான
      தமிழ்...!

என்றுமே நீங்கள்
      அழகுதான் - எங்கள்
இளமையென்னும்
      வரையறையில்லாமல்...!

பருவ காலம்

மீதமான மின்னொளியில்
       புதுமையின் துளிர்தளும்
புன்னகைக்கும் பூக்களை
        சுமந்திருந்த
எல்லோரா ஓவியமாய் - இவ்
       இளவேனிற் காலம்...!

மெருகேறியவன் மேனியின்
       தக தககப்பில்
கொடுத்தவன் பரிக்க
      வறண்டு போய்
தாகம் ஏற்றுக்கொள்ளும்
       தவிப்பாய் - இக்
கோடை காலம்...!

கார் மேகத்தின்
      கருணை - அதில்
விழுகின்ற கண்ணீரில்
      கானகமும்
செழிக்கின்ற
      கார் காலம்...!

பிரிவினை என்றாலும்
      உலகத்தின் நியதியால்
சருகுகள் பிரிகின்ற
      சத்தியத்தின்
சோதனையாய் - இவ்
      இலையுதிர் காலம்...!

அருகிலிருக்கும்
     அருகம் புல்லும்
முகம் மூடி
       ஜொலிக்கின்ற
முன் பனிக் காலம்...!

முற்றத்தில்
        வீற்றிருக்கும்
 துளசியின்
         தளிர்ச்சிக்கு
மென் பனி துவிய
         பின் பனிக் காலம்...!

பிஞ்சுத் தடங்கள்

 பிழைகள் நிறைந்திருந்த

         பிள்ளை காலம்

கனிவானது - இந்த

         உயர்ந்துவிட்ட

கள்ளத் தனத்திற்கு...!

நெருங்கி நின்ற

       நெருப்பு கூட

இருந்ததில்லை

        பயமென - இப்

பதுங்கி வாழவேண்டிய

    பாசறைக்கு...!   

சந்தோசம் மட்டும்

    ஏந்தி நின்ற  

நடுக்கமில்லா நட்பில்

    ஊர் உறங்கும்

வேளையிலும்

    உழைப்பினில்

 உருவான மரக்கூடு

    கான சென்ற ஞபாகம்...!

ஒவ்வொரு நாளும்

      உணர்வுகளில் தோன்றி

மறியும் தேடலாய் - இப்

       பிஞ்சுத் தடங்களின்

பதிவு -  என்    

        பாதை வழி

  சிதறிய   முத்துக்களாய்...!