பிஞ்சுத் தடங்கள்

 பிழைகள் நிறைந்திருந்த

         பிள்ளை காலம்

கனிவானது - இந்த

         உயர்ந்துவிட்ட

கள்ளத் தனத்திற்கு...!

நெருங்கி நின்ற

       நெருப்பு கூட

இருந்ததில்லை

        பயமென - இப்

பதுங்கி வாழவேண்டிய

    பாசறைக்கு...!   

சந்தோசம் மட்டும்

    ஏந்தி நின்ற  

நடுக்கமில்லா நட்பில்

    ஊர் உறங்கும்

வேளையிலும்

    உழைப்பினில்

 உருவான மரக்கூடு

    கான சென்ற ஞபாகம்...!

ஒவ்வொரு நாளும்

      உணர்வுகளில் தோன்றி

மறியும் தேடலாய் - இப்

       பிஞ்சுத் தடங்களின்

பதிவு -  என்    

        பாதை வழி

  சிதறிய   முத்துக்களாய்...!