அன்பு

கேட்டு கிடைப்பதில்லை
        கிடைத்ததற்க்கு கேட்பதில்லை
ஒவ்வொறு ஊனுக்குள்ளும்
         உடைமைகளைத் தாண்டி
உணர்வுகள் தேடுகின்ற
         உன்னத மருந்து...!

இது இருக்குமிடம்
         தவறு நடப்பதில்லை
இல்லாதிடத்து தவறுகள்
         இல்லாமல் இருப்பதில்லை
சந்தோசம்
         இருப்பதற்க்கும்
இறப்பதற்க்கும்
         நிஜமான காரணி...!

அன்னையிடம் கிடைக்கின்ற
         எதிர் பார்க்கா அன்பு
நண்பர்களிடம் பெறுகிற
         எதார்த்த அன்பு
துனைவியிடம் தரப்பட்ட
         பகிர்கிற அன்பு
குழந்தைகளிடம் குடிகொண்ட
         அக்கறையான அன்பு - என
அன்பின் உருவம்
         மாறினாலும் மனிதம்
மறுக்காமல்
          ஏற்க்க நினைக்கிற
நிலயான ஆதாரம்...!

அடிமையா அவன்?

உயிர் பாதி இழந்தாலும்
         உறவுகள் வாழ
ஊருக்கு வெளியே
         உதிரம் கரைத்தவனின்
உடல் மட்டும்
         ஊர் வந்து சேர்ந்தது
மண்ணின்
          உடைமையென...!

வல்லுருவின்
          வலிமையில்
அனுப்பி வைத்த
          சவப் பெட்டிக்குள்
அடையாலம் காட்டிய
         தாயின் துயர ரேகைகள்...!

கருணையில்லா
       புகுந்த மண்ணும்
கண்டு கொள்ளா
       பிறந்த மண்ணும்
நீதி கேட்காமல் 
         நிதியனுப்பியது - அவன்
அடக்க
          சடங்கிற்க்கு...!

தினம் தினம்  சரிகிற
         சவப் பெட்டி குறையுமோ?
கொன்று குவித்த
          கொடுமையையும்
ஆதாயமாக்குகிற
          குறை மனதுடையவர்களால்...!

கிழக்கே வெளுப்பு

மெல்ல மெல்ல
      மேற்கே தரையிறங்கிய
விடி வெள்ளி...!

விட்டு விட்டு பொழிகின்ற
       மென் பணிக்கு
மூடிய உடலின்
        மெய் சிலிர்ப்பு...!

தவறுகள் தனதாலும்
       ஏற்றுக் கொள்ளா
தண்டனைக்கு ஆள் தேடி
       கண்ணில் உருத்துகின்ற
எரிபூச்சிகள்...!

தனலாய் எறிகின்ற
         டீ கடை நெருப்பின்
உஷ்ணத்தில்
         உணர்கின்ற சுகம்...!

வெள்ளை புரட்சியை
        வளர்க்க வந்த ஜிவனின்
அன்னை அழைப்பும்
        அடையாளம் காட்டியது - அந்த
கிழக்கு வெளுப்பினை...!

சிறு புள்ளி

சொட்டுகின்ற 

        வியர்வைத்  துளியில்  

பெற்றுவிட்ட செல்வம் - அங்கே

        குறைந்து போகா

உறவுகளின் நிம்மதி...!
 

தன்னம்பிக்கை உடனிருக்க

    தடுமாற்றத்தினில் 

சோரம் போகாத

          மனித வாழ்வு ...!

துரத்த நினையா

       மனிதனின் வெற்றியும்

துரத்தகின்ற
      மனக் கனவில்
மறைந்து போகின்ற

       பயண மலைப்பும்...!

உலகத்தின் அளவில் - நீ
         சிறு புள்ளியானாலும்
உறங்குவது நிம்மதியின்

        ஊஞ்சலாகட்டும்

பஞ்சனையில்

         புழுங்குகின்ற மனதை விட...!

வாக்குறுதி

வசந்தம் வரும்
      வாழ்வு செழிக்கும் - என
சுளுரைத்து பெறப்பட்ட
      கடவுச் சீட்டில்
பாமரனின்
      சுருக்கு பையும்
களவாடப்பட்டது...!

வஞ்சகமோ இது
      வாணிபமோ
நாமுண்ணும்
      உணவு படைத்தும்
பசித்திருப்பவனை
      மவுனமாய்
தூக்கிலிடுவது...!