காவலன்

உண்மையான உழைப்பையும்
    உள்ளத்தின் உள்ளுணர்வுகளையும்
உணராதவனா தலைவன்
    இல்லை - அவன்
தன் முன்னேற்றத்திற்கு
    பலியிடப்பட்ட
உயிர்களின் இரகசியம் காக்கும்
    பிணக்காவலன்....

வரதட்சணைக் கொடுமை

பூவாய் பிறந்து
    புன்னகையில் பூத்தவள்
கண்ணகியாய்
       காத்திருந்தும்...!

வந்த சொந்தம்
        கருக வைக்க
வாரி இரைத்தது
       மண்ணெண்ணையோ...!

நம்பிக்கை

கண்ணீருடன்
     நடந்த பாதையும் காவியமாகலாம்
கண்ணகியின்
     பாதச் சிலம்பு போல....

ஆதாரம்

தாயின் கருவறை
          நிசப்தம்....

என்னவென்று புரியாத
    மழலைப் பேச்சு...

திசை அரியா
    தென்றலின் தழுவல்.......

எங்கிருந்தோ வருகின்ற ஒற்றை
    பாடலின் உள்ளிருப்பு சோகம்....

என்றும் புன்னகையுடன்
    பூக்கின்ற பூக்கள்..

காதலனைக் கண்டவுடன்
    மேகத்திற்குள் முகம் மறைக்கும்
வெண்ணிலவின் நாணம்..

இவையெல்லாம் நம்
    சந்தோஷத்தின் ஆதாரமாக...

முரண்பாடு

பாலையில் 

       நீர் கேட்டு
வளரத்துடிக்கும் 

      ஈச்சம்புதராய் அவன்...!

சிறிது 

     நேர தாகத்தை
தாங்கிக் கொள்ளா 

     மணிப்புறவாய் அவள்...!

சிதறவிட்ட
    உமிழ் நீரில் 

வாழ்கிறது சிலந்தி...!

சிதறவிட்ட
    சிந்தனையில் 

வீழ்கிறது மனிதம்...!

பூக்கின்ற 

     பூக்கள் கூட
பூமியை 

   அழகாக்கிப்  பார்க்கின்றன...!

புதைபடும் 

      மனிதம் நாம்

புதைமண்ணை 

      புரட்டிபோட்டு
புண்ணாக்குகிறோம்
     புதுப்பொருளை உருவாக்கும்
புதைதிருந்த
     பழம் பொருளைத் தேடிதேடி...!